‘Wat scheelt eraan?’
‘Je kent het wel.’
‘Ik vermoed iets, maar vertel.’
‘Dat is nu juist het probleem, dat gaat niet meer.’
‘Probeer het toch maar, anders kan ik geen diagnose stellen.’
‘Oké. Komt ‘ie.’
‘Hou maar op.’
‘Maar ik heb nog niets gezegd?’
‘Gebruikt u het al lang?’
‘Wat?’
‘ChatGPT.’
‘Nou…’
‘Ja, het vergt wat moed. Maar ontkennen heeft geen zin, als je geen eigen zinnen meer maakt – ik vermoed dat u “komt ‘ie” met een apostrof schrijft?’
‘Ja.’
‘Hartstikke fout. Je schrijft “komt-ie” hooguit met een koppelteken. Dat komt er nu van als iedereen zegt dat je in spreektaal moet schrijven: wat is dan de juiste schrijfwijze, hè? – en niet “hé”.’
‘Wat is uw diagnose?’
‘ChatGPTitis met schrijftaalarmoede.’
« Parenclub
Sneuvelen in een talkshow »
« Parenclub Sneuvelen in een talkshow »
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Taalarts
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Parenclub Sneuvelen in een talkshow »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik moet zeggen, de vertaalapps vind ik toch wel erg handig en ze worden steeds beter! Teksten schrijven kan ik gelukkig nog steeds zelf. De schoolgaande jeugd maakt er wel handig gebruik van.
Haha.
Luc. Vertaalapps? Zoals?
Lousjekoesje. Gelukkig heb jij wel humor.