Papieren stapelen zich op, per jaar een plakkertje. Vijf jaren stukjes verzamelen is een intensief karweitje. Ik selecteer, schrap en voeg toe. De meeste stukjes zijn de columns van precies 120 woorden, die ik in die periode heb geschreven. Ik vul ze aan met schrijfsels die ik in een ander kader maakte. Zo is een cursus ‘Verhalen schrijven voor senioren’ een goede bron gebleken. En ik kan eindelijk het verhaaltje kwijt van het kikkertje, dat maar net ontsnapt aan een Groot Gevaar. Mijn vader heeft het me talloze keren verteld. ‘Als je maar wil…’, is de levensles. Ik heb de tekst veel later in een aantal varianten herschreven.
Mijn doel bij dit alles: een tweede bundel. Ik geniet nu al.
« Vijf Amsterdammers
De boomer boomerang »
« Vijf Amsterdammers De boomer boomerang »
Column, Cultuur, Mensen
Bijeenrapen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Vijf Amsterdammers De boomer boomerang »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Sinds mijn laatste verhuizing, ruim 18 jaar geleden heb ik werkelijk waar niets meer uitgeprint. Behoudens een boodschappenbriefje schrijf ik weinig op papier. Belangrijke stukken worden digitaal opgeslagen en de papierberg wordt steeds minder hier. Een tweede bundel uitbrengen is inderdaad een mooie mijlpaal!