Het vlaggenschip voer uit en zette koers naar exotische oorden met exotische namen. De kapitein wist dit enkel van horen zeggen, hij was immers een doorwinterde zeerob (hij leek trouwens sterk op het zeezoogdier) en ging slechts hoogst uitzonderlijk aan wal. Na een drietal stappen begon hij al te wankelen en diende ondersteund te worden. Behalve als hij enkele borrels op had, dan had hij een marathon kunnen lopen en waarschijnlijk nog winnen ook, maar niet in de zomer, hij was immers een doorwinterd zeeman.
“Zijn er vaandeldragers aan boord?” wou hij weten.
“Een vlag is geen vaandel, kapitein,” wimpelde voormalig literair genie en thans tweede stuurman Guillaume Chevalier de vraag af.
“Wimpels! Zijn er ook wimpels?” schreeuwde de gezagvoerder.


Jouw stukje doet me denken aan een film: Triangle of sadness.
Hierin speelt Woody Harrelson een dronken kapitein van een luxe cruiseschip. Meer zeg ik niet. Geniale film en sinds tijden ook niet meer zo gelachen. Terwijl de inhoud diep en diep triest is.
https://cinemagazine.nl/triangle-of-sadness-2022-recensie/
Dat zoek ik even op