“Wacht eens even,” zei zij, overdenkende hoe het zat met haar verovering, mij dus. “Geen idee of jij wel kunt kussen en of je dat goed doet.”
Wat een vraag.
Ze duwde mij een portiek in en gaf de opdracht te laten merken hoe het zat.
Er dook meteen een politieauto op die het portiek in het licht van de koplampen zette. “Wil het een beetje lukken?” onderstreepte een smeris de feestvreugde. Nooit zoveel belangstelling meegemaakt voor iets waarvan ik dacht dat het spontaan moest gebeuren. Of is dat een pietluttig standpunt?
Het kon er mee door maar het kon beter, vond ze. Ik zit achteraf vooral met de vraag waarom de politie die belangstelling toonde. Portieken waren verdacht toneel.
Wat een première!
(En in antwoord op je vraag: nee hoor, ik denk niet dat dat pietluttig is)
Ha Alice, ik zit al sinds 2011 bij 120w hoor…
Dat wist ik niet André, maar ik doelde met mijn reactie op de uitvoering van jullie eerste kus op het ’toneel’ 🙂
Leuk André. Ik verbaasde me over de politie die ‘de feestvreugde onderstreepte’. Kwamen de agenten niet juist even checken of wat in dat portiek gebeurde niet tegen iemands zin was?
Ha, leuk dat je er ook (nog) bij bent, Inge.
Als het tegen iemands zin was was het eerder de mijne, maar ik denk dat de politie eerder in de gaten hield of er “afgewerkt” werd in een portiek…