Ik keer om en ga door. Er is geen andere weg.
De lotusbloemen met hun kiemkracht houdend zaad, hebben zich onder een laagje sneeuw en ijs in de vijver verborgen.
Het rondlopend pad heeft het verleden weggenomen en brengt de toekomst. Ik ruik niet-gezette koffie en keer om, naar mijn ouderlijk huis. Het is niet te koop, dat heb ik al gedaan.
House for sale. Verleden week overleed Margriet Eshuijs. Gisteren David Crosby. Alsof het niets is nemen ze een stukje van mijn jeugd mee.
Our House, zo voelt dat nog steeds. In de verte van het verleden zoek ik tussen déjà vu’s en geurinneringen wat ik misschien niet kan vinden.
De kachel op de hoogste stand, energiecrisis of niet.
Our House – Crosby, Stills, Nash & Young https://www.youtube.com/watch?v=tKYjUn-SBcg
House For Sale – Lucifer https://www.youtube.com/watch?v=3qL5-mF6Cv4
Bijna hetzelfde ging door ons heen, Han. Ieder op eigen wijze en zo hoort het ook te kunnen en te zijn.
Levja. Dat is het mooie van muziek!
Ja, Han, je hebt heel mooi het toen en het nu met elkaar verweven. Dat is wat muziek doet. Bij elke emotie past muziek.
Ook ik zei vanmorgen dat er een stukje van mij met Crosby meeging. Het is heel natuurlijk dat veel van de muzikanten die wij vanaf onze jeugd en verdere leven kenden, wegvallen. Het is verdrietig, toch prijs ik me ook gelukkig dat veel van hen een deel van mijn leven vormden en zelfs hebben gevormd.
Levja. Je kent ongetwijfeld Rudy Bennett van The Motions. Af en toe treedt hij nog op. Hij zei: ‘We waren bofkonten!’
Han, ik sluit me helemaal bij Rudy Bennett aan. We waren en zijn nog steeds bofkonten. Grote bofkonten.
Mooi stukje Han, maar ik word bijna bezorgd om hoe verdwaald het klinkt. Tussen toen en nu.
Berdien, dank je wel. Toen en nu zijn juist duidelijke markeringen. Maar wat de toekomst biedt…