Vanmorgen heb ik mijmerend in mijn schommelstoel naar de sneeuwvlokken zitten kijken. De jaren achter mij zijn er beslist meer dan die ik nog voor me heb.
Al vroeg dit jaar zijn een paar legendarische muzikanten heengegaan. Eerst Jeff Beck, een gitaarvirtuoos.
Ik zie beelden voor mij zoals het is geweest. Mijn grote liefde die altijd op zaterdag zijn motor en auto waste en dan Emerson, Lake & Palmer opzette. Keihard. Hij begon altijd met ‘Peter Gunn Theme’ en als hij ermee klaar was ‘Fanfare for the Common Man’.
Ik zette steevast ‘Our House’ van Crosby, Stills & Nash op als ik de bloemen in de vaas schikte, die ik op de zaterdagmarkt kocht. Doe ik nog regelmatig.
Rust in vrede, David.
https://www.youtube.com/watch?v=aunVlekXjkE
Levja. Twee zielen een gedachte. Een mooi beschreven herinnering. En wie kent Jeff Beck nog?
My House – Our House
Inderdaad Han. Ik zing altijd ‘My House’. Ik zal het snel verbeteren, want uiteraard is het ‘Our House’.
Meer mensen dan je denkt, Han, kennen Jeff Beck nog. Verrassend ook nog veel jongere mensen. Ik ken gelukkig veel mensen uit de muziek- en radiowereld.
Levja. Ik ervaar dat anders. Uit de wereld die jij noemt is het vanzelfsprekend.
Bij de titel van jouw stukje moest ik onmiddellijk hieraan denken: The Marmalade – Reflections Of My Life https://www.youtube.com/watch?v=79NiN7ISW7E
Han, daardoor koos ik voor deze titel. Ik zag de jaren aan mij voorbijgaan als het ware.
Voor veel muzikanten was Jeff Beck een voorbeeld en nog steeds. Zelfs op het Conservatorium van Amsterdam wordt hij veelvuldig aangehaald. Ook al vanwege zijn improvisatievermogen. Hij trad in juli 2022 nog op in Londen, samen met Johnny Depp. Hij zag er bijzonder fit uit.
Ik heb Jeff Beck gezien op het North Sea Jazz Festival in 2006. Dat was de eerste keer in Rotterdam. Op YouTube zijn daar geweldige videos van. Overigens ging ik ook regelmatig naar dit festival toen het nog in Den Haag was.
Levja. Al met al toch een mooie herinnering en beleving. Koester het!
Levja. Zo zie je maar weer dat muziek je, ons in dit geval, op een min of meer zelfde spoor van herinnering zet. Ik hoop althans dat je je in mijn stukje ook kunt vinden.
Han, ik heb nu gereageerd. Ik zat eerst nog helemaal in mijn mijmering.
Han, ik wil je graag wijzen op het laatste album van David Crosby, ‘For Free’.
De albumhoes is heel bijzonder, gemaakt door Joan Baez.
Levja, dank je, ik heb het gelezen. En naar dat album ga ik zeker luisteren.
Muziek brengt je in een paar seconden op allerlei plekken waar je ooit bent geweest. Zo mooi en verrassend hoe dat werkt. Dit heb je treffend beschreven (ik zie de emmer sop zo naast de vuile wieldoppen staan!)
Toevallig waren wij gisteren in de schouwburg waar ‘Top 2000 live’ optrad. In die twee uur waren mijn vriendinnen en ik overal en nergens: in de soos, op onze middelbare school, in het café, op bruiloften en bij het verlies van mijn goede vriend.
En helaas gaan ook muzikanten dood. Wat moet het een mooie gedachte zijn dat de muziek die je hebt gemaakt voor eeuwig is.
Hartelijk dank Alice. Heerlijk om jouw verhaal te lezen met wat muziek met je doet. Muziek is zo mooi, bij elke, welke emotie dan ook. Muziek is voor mij een onderdeel van mijn leven. Dat was al vroeg en alleen maar intenser geworden.
Ik zag ook de zaterdagse autowasbeurt voor me. Ook daar droop de liefde vanaf. En ELP is altijd belangrijk voor me geweest. We zijn samen regelmatig naar hun concerten geweest.