Spreuken op een tegeltje. Ouder dan Nederland zelf. Ooit bedoeld om een verhaal te vertellen aan mensen die het lezen niet machtig waren. Overal op de wereld kom je ze tegen. Soms zijn het kunstwerken op zich, soms grappig, soms echter ook bedoeld om na te denken over een onderwerp. Als ik al een tegeltje uit zou mogen kiezen dan graag met zijn grootste frustratie in woorden van niemand minder dan Vladimir Poetin.
Ik denk dat het naast de mooie Russische Iconen op triptieken een dergelijk exemplaar zomaar in De Hermitage in St. Petersburg zou kunnen hangen. Of we daar nog ooit welkom zullen zijn? Het staat in elk geval onverminderd hoog op mijn verlanglijstje. Alleen die vervelende oorlog daar…

Vaak doen je stukjes me denken aan rap, Luc. Ook dan snap ik vaak de context niet. Als je het lezen niet machtig ben, snap je dan de spreuken op tegeltjes?
Is het niet de Russische triptiek iconen?
‘Soms grappig soms echter ook bedoelt om na te denken over een onderwerp.’
Hier mis ik een komma na grappig. Dus … Soms grappig, soms echter ook bedoeld … ja, hier is het een voltooid deelwoord dus een d in plaats van een t …
Waarom schrijf je De Hermitage? Dus De?
Ook het veranderen van perspectief in je laatste alinea verwart mij. Eerst in de tweede vorm (jij) en dan de ik-vorm.
Levja, de historie van de tegeltjeswijsheden begon als afbeelding, voor mensen die niet konden lezen, later zijn het meer en meer spreuken geworden. Iconen, met name de Russische zijn vaak afgebeeld op een triptiek. De Hermitage als eigen naam, Wij voor het algemeen, de mens, de toerist. Hopelijk heb ik wat verwarring kunnen wegnemen. Grt.
Luc, je verklaring van eerst afbeeldingen en dan pas spreuken haal ik niet uit je eerste zin. Het ooit bedoeld slaat in jouw zin op spreuken. Dus beter om eerst afbeeldingen explicieter aan te geven in je zin, mijns inziens.
Ooit bedoeld is dus echt met een d. Het is eern voltooid deelwoord. Het is alleen een t in de zin: ‘Hij bedoelt het zo.’
Wat ik heb geleerd en ik heb best goed onderwijs genoten, zeker wat talen betreft, schrijf je een lidwoord met een hoofdletter uiteraard aan het begin van een zin en als de titel van een boek of film met de begint. Bijvoorbeeld De aanslag. Het is ook het Hermitage Museum in Sint Petersburg. Geen Het.
Levja, de historie van de tegeltjes en de spreuken daarop komt voort uit afbeeldingen. Dat is dan ook wat ik bedoel. Interpunctie, gebruik van d, t, ja, daar let ik inderdaad minder op dan zou moeten. Vaak tik ik het verhaal in één keer en publiceer dat dan ook, wellicht is het beter om er nog eens over heen te lezen. Schuldig.
Het is inderdaad het museum, maar ook De Hermitage in Amsterdam of St. Petersburg vandaar het gebruik van de.
Luc, je hebt me nog niet geheel overtuigd met De Hermitage. Lees dit maar eens na op de site Hermitage Amsterdam.https://www.amsterdam-nu.nl/musea/6468-tentoonstellingen-in-hermitage-amsterdam.html
Je schrijsels even laten rijpen is altijd goed voor je eigen ontwikkeling. Anders neem je klakkeloos verbeteringen aan en blijf je steeds dezelfde fouten maken. Overigens heeft Hermitage Amsterdam zijn relatie met het Russische staatsmuseum Hermitage verbroken.
Levja, ik heb nooit de bedoeling gehad om je te overtuigen, ik geeft enkel uitleg over wat ik bedoel en waarom ik heb gekozen voor sommige woorden. Ik zal je advies om de stukken te laten rijpen…ter harte nemen. Grt. En ja, ik was op de hoogte van de verbroken relatie.
Luc, hierin was mijn suggestie dus om via de website je te laten vernemen dat de naam Hermitage is en niet DE Hermitage. Dan was het de De hermitage geweest.
Je bent gewend dat Ewald en Han jouw fouten corrigeren en dan schrijf je dus dat je de suggesties overneemt. Dit zijn geen suggesties, dit zijn correcties.
Taal is een kunst op zich.