Olivier merkte het als eerste op.
Hij genoot van een vrije dag, vast van plan deze in zijn tuin door te brengen, deels om er wat in te werken, deels om wat te verpozen in een plooizetel.
Leunend op een hark zei hij tegen zijn vrouw:
“Zie jij het ook? Zoveel samen heb ik er nog nooit gezien op één enkele struik. En ginder ook al. Het zijn er veel meer dan andere jaren.”
Ze was net zo verbaasd als hij.
“Weet je nog? In het voorjaar hebben we een maand het gazon niet gemaaid. Zou dit er iets mee te maken kunnen hebben?”
Duizenden, miljoenen vlinders waren de tedere voorbodes: de onstuitbare opmars van de nieuwe heersers was begonnen.
« Het einde
Allerzielen »
« Het einde Allerzielen »
Fictie, Natuur
Oliver’s Army
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Het einde Allerzielen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel bijzonder stukje. Graag gelezen.
Ook een nieuw woord geleerd. Plooizeter. Een synoniem voor klapstoel, maar dat klinkt lang zo poëtisch niet.
Ik ken de plooizetel ook nog niet, lijkt me heerlijk comfortabel! Mooi beeldend verhaal.
Laat ik er nu nog een ander woord van hebben gemaakt 😉
Ik bedoelde wel echt plooizetel.