Ik kwam het Chinese afhaalrestaurant binnen aan de hand van mijn moeder die ik daarna direct losliet. Daar, in de hoek; een aquarium! Ik stond met open mond de vissen te bekijken. Ik hoorde een Caribisch aandoend visje zeggen: ‘pottenkijker!’ Een school sardientjes lachte erom. Een zeepaardjestweeling groette me beleefd met een buiging. ‘Wamotje!?’ zei een barracuda en een rog gaf me een knipoog. Mijn ogen vielen bijna uit hun kassen en ik fluisterde: ‘ku… kunnen jullie me horen?’ Ik zweer dat ik een garnaal zag knikken, maar op dat moment schreeuwde mijn moeder: ‘tegen wie sta jij daar stiekem te fluisteren?!’ Waarop de vissen weer rondjes gingen zwemmen en zwegen.
Bij de uithang keek ik even om. Ze zwaaiden.
Recente reacties