Een rat racet door de tuin beneden. Op weg naar niets. Voor veel geld hadden ze dit dakterras laten bouwen, om ervan te genieten als ze tijd hadden die ze nooit voor elkaar namen.
Meestal pikten ze een terrasje – rare uitdrukking. Even snel wat eten tussen en met ‘contacten’, zoals dat in hun wereld heet. Bijna iedereen was ‘vegetarisch’ geworden; gezond, herstel je eerder van je burn-out.
De veerboot naar het dure kookeiland is nooit in de vaart genomen. De gebruiksaanwijzing van de inbouwapparatuur onvindbaar verstopt – van hem ook.
‘Wat lach je?’ vraagt hij.
‘O, binnenpretje.’
Als je iets hebt wil je wat anders, totdat je het weer gezien hebt.
De petunia’s bloeien. Als je kijkt zie je veel meer.
« De koning, de nar en het terras (2)
Babylon »
« De koning, de nar en het terras (2) Babylon »
Cultuur, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
De veerboot naar het kookeiland
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« De koning, de nar en het terras (2) Babylon »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Meesterlijke titel! Al een prijs waard. Vegetarisch wordt je niet, je bent het ook niet en nooit, je eet hooguit vegetarisch…Grt.
@Luc. Dank je. Tjonge, daarom staat ‘vegetarisch’ ook tussen aanhalingstekens! Je bent vegetariër en je eet vegetarisch, voor de goed orde.
@Luc. Duidelijk zo?
@Han. Jazeker, ik erger me alleen mateloos aan de voornamelijk dames die zeggen; “Ik ben vegetarisch”…en dat bedoelde ik. Jouw uitleg is helemaal correct. Grt
@Luc. Dat is nu precies wat ik bedoelde in dit stukje.