‘Geef mijn bed maar aan een ander.’ Is het nu zo erg geworden?
De kafkaiaanse maatschappij heeft al genoeg slachtoffers gemaakt. Van isolement naar quarantaine; hoe groot is dan de stap van ‘dat zijn nu eenmaal de regels’, ‘daar is geen geld voor’, naar de huidige situatie, waarin zorgmedewerkers terecht wel worden gewaardeerd, maar waarin ook een ‘Bedden-Dans Macabre’ lijkt te gaan ontstaan zonder duidelijke spelregels anders dan voor alleen de grijze groep, die zich daarbij neer lijkt te leggen.
Hoelang zullen deze ‘Gregor Samsa’s’ – die Nederland na de oorlog hebben opgebouwd – in hun ‘Donkere Kamer van Damokles’ opgesloten blijven, gevoed worden met te weinig zorg aan hun bed in smerige luiers?
Rammel aan de deur, zolang als je kunt!
« j’ai dans la quarantaine
Thuisblijflijf »
« j’ai dans la quarantaine Thuisblijflijf »
Column
Bedden-Dans Macabre
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« j’ai dans la quarantaine Thuisblijflijf »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Inhoudelijk goed stukje, Han.
In de tekst een streepje vergeten dat wel in de titel staat.
Naar mijn idee wordt zolang aan elkaar geschreven wanneer het een tijd aanduidt.
@Ewald. Streepje uit de titel gehaald. Dank je. Ik had zolang als nagekeken voordat ik het plaatste. (Ik had het eerst aan elkaar.) Onze Taal denkt daar weer anders over dan De Taalunie: zo lang als versus zolang als. Ik houd het maar op het laatste. Dank je!
Inderdaad, Han. Niet de eerste keer dat Onze Taal en De Taalunie ergens verschillend over denken. Kunnen die jongens en meisjes niet eens een borrel met elkaar gaan drinken en het eens met elkaar worden?
@Ewald. Als ze gaan zuipen vliegen de letters door de kroeg!
Dan maar gezamenlijk een kopje koffie of een glaasje thee. Nodigen we Van Dale en de makers Het Groene Boekje ook meteen uit. Met z’n allen op een lijn. Eenduidige afspraken in land der letteren.
@Ewald. Overigens vind ik aan elkaar of los vaak overbodig. Neem nou ‘hoelang’.
Hoelang is het rijden naar Groningen?’ Hoe lang is het touw? Een nutteloos verschil.
Han, over nutteloze taalregeltjes zou je een boek kunnen vol schrijven/volschrijven.
@Ewald. Haha, zeker!
Ja, wie weet vonden juist de ‘lichtzoekers’ de donkere kamer?
Ik denk dat deze column met meer woorden beter tot zijn recht komt.
@Levja. Gregor Samsa in ieder geval niet.
Inderdaad, Han. Voor Gregor Samsa een kwestie van leven en dood. Of toch een kwestie van tijd?
@Levja. Voor Samsa een kwestie van tijd. Zijn familie wil van hem af. Hij komt dat te weten en sterft uit opofferingsgezindheid opgesloten in zijn kamer.
Ik ken het verhaal, Han. Een bepaalde periode in mijn leven veel Kafka gelezen en zelfs getracht in zijn stijl te schrijven.
@Levja. Het boek stond op mijn boekenlijst.
Wat wil je hier nou eigenlijk zeggen, dat bejaarden liggen te besterven in hun eigen stront in donkere holen? Lijkt me ietwat overdreven. Een der rijkste landen ter wereld, met een uitstekend gezondheidszorgstelsel, met moderne en vooruitstrevende medisch ethische wetgeving, goed geschoold personeel en de beste medicatie. Wijs ze eens aan, die arme bejaarden die ergens in een donker hol liggen dood te gaan in een vieze luier. Da’s net zo overdreven als stellen dat deze ‘helden’ Nederland hebben opgebouwd na de oorlog.
@Lijmstok. Het zorgstelsel in Nederland is vergeleken met andere landen goed te noemen. Echter, bekend is dat de zorg voor ouderen op zijn minst gezegd is achtergebleven. Dat ligt zeker niet aan artsen en verplegend personeel. Vaak een financiële kwestie. Onder anderen heeft Hugo Borst hier niet voor niets actie tegen gevoerd.
Ouderen die jij badinerend ‘helden’ noemt, hebben wel degelijk Nederland opgebouwd. Ze worden als ze zelfstandig wonen, veelal weggepest uit wijken door luidruchtige yuppen en studenten; er wordt nauwelijks iets tegen gedaan.