Het is inmiddels al ruim 13 jaar geleden maar voor mij even recent als de dag van gisteren. Er is niets op deze wereld wat meer indruk op mij heeft gemaakt dan die gebeurtenis. Ik zat in het laatste gedeelte van mijn opleiding gevangenisbewaarder in de Willem II gevangenis in Tilburg. Het was op een donderdag.
Lichamelijk had ik me het snot voor mijn ogen gewerkt zogezegd. Thuis aangekomen ben ik rechtstreeks naar bed gegaan, aan het einde van de middag dus. Toen ik later rond 04:30 uur ’s nachts wakker werd was de plek naast me leeg. Ik belde het mobiele nummer van mijn vrouw. “Ik ben bij je weg”, hoorde ik zeggen.
Begin of einde van de depressie?
Beste Luc Verschuren, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie