Haar man zit sjagrijnig thuis, al sinds de financiële crisis uitbrak. Afgedankt na 18 jaar bij dezelfde baas te hebben gewerkt.
Haar 26 jarige zoon is ook weer thuis komen wonen. Ze hadden hem laten studeren, met het oog op de toekomst. Informatica, iedereen had toch computers? Maar nu blijkt niemand hem nodig te hebben en zit hij grote delen van de dag te gamen.
Haar dochter is dit jaar getrouwd en woont nu bij haar schoonouders in huis.
En zij heeft gelukkig nog een paar schoonmaakbaantjes weten te behouden.
Toen ik haar betaalde voor haar werk zag ik haar bijna beschaamd denken ‘Hoe moet dat in godsnaam weer deze week..?’
In dit leven is geen ruimte meer voor trots.
Recente reacties