Geeuw…
Wie durft mij te wekken terwijl ik siësta houd onder deze olijfboom?
Ooooh… Jij bent het, Platero, mijn lieve donzige vriend.
Hoe laat zou het nu zijn?
Als ik naar de stand van de zon kijk, denk ik dat we best naar huis gaan; Dulcinea zal al aan de voorbereidingen van het avondeten begonnen zijn en zich afvragen waar we uithangen. Jij zal ook wel zin hebben in wat hooi, is het niet?
Ik geraak met mijn oude botten precies moeilijk overeind.
Kom wat dichter, Platero, dat ik me aan je teugels kan rechttrekken.
Nu, lieve Platero, je hoeft deze keer eens niet mee te geven, maar doen waar ezels behoren goed in te zijn: jezelf koppig stijf houden.
« Hiep hoera!
Doorgedraaid »
« Hiep hoera! Doorgedraaid »
Poëzie
Platero en ik: Siesta
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Hiep hoera! Doorgedraaid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties