Ze leerde hem kennen op weg naar de wintersport. Deze keer niet de klassieke ski-leraar die voor deze roodharige viel maar de buschauffeur van dienst. Na enkele amoureuze nachten brak de onvermijdelijke reis terug alweer aan. “Ik stuur je wel een kaartje” zei hij bij zijn afscheid.
En inderdaad, op twee januari van het nieuwe jaar viel de beloofde kaart op haar deurmat. Het was echter niet het enige poststuk dat deze dag als bestemming haar brievenbus had gevonden. Een rouwkaart zoals er zovele bestaan maar deze keer betrof het de afzender van de ontvangen ansichtkaart. Op de terugweg van de brievenbus naar huis werd hij geschept door een dronken automobilist. Gelukkig nieuwjaar, niet voor iedereen vanzelfsprekend wist ze nu.
Oh ja, ik ken de ‘groeten uit’ kaarten maar al te goed.
Ik zie ze zo voor me.
En verder komt het ongeloofwaardig op me over. Hoe wisten nabestaanden van haar adres af? En hoe wist die roodharige dame hoe het trieste ongeluk was gebeurd? Stond dat in de rouwkaart?
Niet zo moeilijk doen Levja. De familie vond het adres in zijn adressenboekje. Op de rouwkaart stonden de gegevens van de uitvaart … en een telefoonnummer. Even een belletje gedaan. Kleine moeite …
Apart aanzicht moet dat zijn geweest Luc. De blik van de roodharige en heel even de mijmering van … es war einmal …
Hoi Luc, bij skileraar denk ik altijd meteen aan de blonde man in het rode pak: ‘Biertje?!’ (plusje voor de reclamemensen!)
De buschauffeur is idd een originele invalshoek. Tijdslijn is krap maar, na de denkwijze van Mien, te verklaren.
Geen enkele intentie om moeilijk te doen, Mien.
Een 120 stukje is juist om met weinig woorden een schets weer te geven, die klopt. Of juist heerlijke nonsens.
In een lang verhaal kan meer duidelijkheid worden gegeven. Ik blijf het onlogisch vinden en dat doe ik niet om lastig of moeilijk te doen.
Een beetje verbeelding kan ook geen kwaad Levja … toch? En waarom moet het altijd kloppen, waar staat dat, is dat een huisregel?
Het heeft ook niets met verbeelding te maken, Mien. Maar veel te warm en te veel zomers om lang met deze discussie bezig te zijn. Ik zet er een punt achter.
Ik snap het.