De verzamelde pers, kunstcritici op kop, tekenden present bij de officiële onthulling van het nieuwste, met veel aplomb aangekondigde kunstwerk van .
Ceremoniemeester van dienst was de literaire reus Guillaume Chevalier, een intieme vriend. Alvorens het doek te lichten stak hij uitvoerig de loftrompet over de moedige beslissing van de artiest te breken met de conventionele stromingen en een ander, totaal vernieuwend pad in te slaan.
“Het doet me een beetje denken aan dat werk dat in het K.U.S. staat,” zei de recensent van een belangrijke kwaliteitskrant tegen zijn dichtstbijzijnde gesprekspartner, net iets luider dan op fluistertoon.
“Die mosselpan, bedoel je?”
“Exact.”
Hierna gingen ze een grote portie eten in een naburige bistrot, want de receptie was maar een lager beestje.


Ha Herve. Mij ontgaan een aantal dingen in je stukje.
Zoals van wie het kunstwerk is. Ook K.U.S. ken ik niet, maar dat geeft niet. De Franse spelling bistrot zie je soms ook in Nederland. I=
En lager beestje snap ik helemaal niet. Of is het feestje?