Het loopt niet meer zo op rolletjes, al doen toeristen met hun lawaaiige koffers anders vermoeden.
Door de Oudemanhuispoort loopt hij in spijkerbroek zijn tijd in of uit. Het is maar hoe je het bekijkt. Hij kijkt naar boven. Achter dat raam werd hij tijden geleden geacht zich te bekwamen in de rechtsgeleerdheid. Maar meestal droomde hij weg in een boek van de filosoof in lange regenjas: voor de gewone man met humor en jenevertranen, die ouderdom als onvermijdelijk levenslot ervoer.
Gisteravond las hij een ‘stukje’ van deze volksschrijver over zijn achtjarig dochtertje, dat een stranddag in Zandvoort had beleefd. Dat verwarde hem, de oude schrijver was toen jonger dan hijzelf nu is, het plaatste hem in een niet-bestaande tijd.
« 180°
Krokodillentranen »
« 180° Krokodillentranen »
Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Oudemanhuispoort – gedachtekronkel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« 180° Krokodillentranen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties