Het tengere buurmeisje – ik vergeet steeds haar naam – kwam net langs, Platero. Ze had een gewonde houtsnip gevonden.
Het vogeltje was er erg aan toe: het zat helemaal onder het bloed, ademde zwak en knipperde onregelmatig met de ogen.
“Het komt toch nog goed met haar, hé, mijnheer (ze vergeet steeds mijn naam)”, vroeg ze met een krop in de keel.
Ondanks haar prille leeftijd vermoedde ze wellicht dat het dier ondraaglijke pijn doorstond en dat verlossing uit het lijden de enige mogelijke barmhartige daad bleek.
“Ik heb haar nochtans een mooie naam gegeven. Louisette.”
Ik ben maar wat blij dat je er geen getuige van was, lieve Platero, ook al snuffel je nu aan de neergedwarrelde en kleverige veren.
« Open huizen dag
Rooskleurige toekomst »
« Open huizen dag Rooskleurige toekomst »
Natuur
Platero en ik: Louisette
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Open huizen dag Rooskleurige toekomst »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat leuk dat mijn naam erin staat.