‘Ik had gebeld, ik kom…’
‘Ja ik weet het, komt u verder. Koffie?’
‘Graag.’
‘Heeft u suiker?
’Niet dat ik weet.’
‘Hoeveel kinderen heeft u?’
‘Volgens mij een, maar dat weet je nooit zeker, hè.’
‘Wat zoekt u, nieuw of gebruikt?’
‘Tja… dat ligt natuurlijk aan de prijs.’
‘Begrijp ik. Zal ik u wat modellen laten zien?’
‘Graag.’
‘Deze is pas binnen, moet nog wel goed opgeladen worden na 50.000 kilometer en drie kids.’
‘Hoe oud?’
‘Uh… even in de nek kijken… 43 jaar.’
‘O nee, ik zoek iets jongers. En de kleur…’
‘Waar gaat uw voorkeur naar uit dan?’
‘Een jaar of 25. En blond.’
‘Ah, dus een jonge blonde bakfietsmoeder?’
‘Precies! Maar dan zonder kinderen en met bakfiets.’
« Door het bos de bomen zien
Op weg »
« Door het bos de bomen zien Op weg »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Mensen
Bakfietsshowroom
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Door het bos de bomen zien Op weg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Met plezier gelezen. Ben ik ook al te oud. Maar ik heb ook geen bakfiets.
Lousjekoesje. Dank je wel! Haha, wat is leeftijd…