‘Het is het schrikmoment hè,’ zegt een man halverwege de voetgangersoversteekplaats. Hij leunt met zijn hand, die onder de levervlekken zit, tegen het paaltje met de knop en drukt er met de wijsvinger van de andere hand, die hetzelfde landschap vertoont, voor de zekerheid drie keer op.
‘Dat noemen ze een vluchtheuvel. Zo smal, dat was vroeger wel anders met die grote verkeerszuilen. Die dwongen respect af, vindt u niet? Net sneed zo’n lange bus de bocht af en reed met zijn achterwiel over de rand heen. Ze zijn ook veel te laag.’
‘Dat is voor rolstoelgebruikers.’
‘Ja, als mijn tenen eraf worden gereden kom ik daar ook in.’
‘U bent toch niet geraakt?’
‘Nee, het is het schrikmoment hè.’
« Geketst geweer
Overwin jezelf! »
« Geketst geweer Overwin jezelf! »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Vluchtheuvel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Geketst geweer Overwin jezelf! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dankzij de ‘levervlekken’ een helder beeld van de man en zijn bewegingen. Mooi
Dank je wel, Alice.