‘Huh? Hoe dan? Hoe nu?’ riep de schrijver.
Wanneer het onuitgesproken verlangen naar een doel plots ontdaan wordt van haar doelpalen, komt verwarring op bezoek. Als de verwachte lijnen niet getrokken zijn, ziet menigeen vooral de leemtes in plaats van additionele vrijheid.
Ontstaat benodigde inspiratie echt alleen maar binnen een toegeworpen mentaal kader? Is de reis voor karakters of plot een haven te ver, zonder vooraf gedefinieerd verankerpunt? Een leeg blad dan extra leeg? De beperking van honderdtwintig woorden even veronachtzaamd.
Nee! Nee! Driewerf nee! Start gewoon met de eerste zin. Introduceer een verwondering voor de lezer. Direct als een conflict voor het karakter? Een bijzondere gebeurtenis? Zie hier. Leegte, leemte en schrijversleed verdampen. Geen hulpwoord nodig.
En nu typen!
« Kijken, kijken
Dus toch »
« Kijken, kijken Dus toch »
Communicatie, Mensen
Van Leegte, Leemte en Leed
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van H2OWritez of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Kijken, kijken Dus toch »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Nou, vooruit dan maar 🙂
Het startsein is gegeven!
Goed verwoord.
Prachtige zin, die noteer ik: “Wanneer…bezoek”
Iedereen raakt wel eens van slag bij een verandering, daar hoef je niet autistisch voor te zijn.
Soms wordt op het laatste moment in een verhaal nog het themawoord verwerkt. De kenners prikken daar zo doorheen.