Sinds ze zeker weet dat ze geen kinderen zal gaan krijgen is ze zich gaan verdiepen in van alles wat daar niet mee samenhangt. Zo volgt ze bijvoorbeeld een cursus plantenkennis, leert Chinees converseren, is lid geworden van een kookclubje, bezoekt alle Rijksmusea in Nederland op alfabetische volgorde en zo meer.
Het ontbreekt haar aan tijd om te piekeren of te rouwen, de vraag is echter of ze dit als een bewuste keus ervaart. Er zijn namelijk steeds van die momenten. Bij het bestuderen van de plantenfamilie Umbilicus bijvoorbeeld. Deze soort vetplanten, die haar naam eer aandoet met navelvormige bladeren, laat haar peinzen over zwangerschappen. “Daar zou een vreemd kind uit voortkomen”, denkt ze met een lach en een traan.
« Reflectie
Umbicilus Intuitusalgie »
« Reflectie Umbicilus Intuitusalgie »
Mensen
Een vreemd kind
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Reflectie Umbicilus Intuitusalgie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi stukje. De vraag of je bewust of ongewild kinderloos bent kan hard aankomen.
Bijzonder dat je hier bij planten toch een link aan kan leggen. Bij koken ka ik het wel voorstellen.
@Berdien: ik hoop dat het niet jouw eigen verhaal is. Ik ken het proces van aanvaarden dat het je niet zal lukken een kind te baren maar al te goed. Mijn enorme geluk lag erin dat ik samenleefde (en -leef) met een vrouw, die de ’taak’ van me heeft overgenomen. Er zijn vervolgens twee prachtige kinderen geboren. Mijn leegte is op die manier gevuld.
Hoi Lisette: het is gelukkig niet mijn eigen verhaal, maar dat zou het ook niet zijn geworden omdat ik het altijd redt met wat er wél is en met wat wél kan. Bij mij kwam er simpelweg geen geschikte vader voor in mijn balboekje. Te kritisch? Nee, mijn gezond verstand weerstond het idee om uit een romantische overweging een kind op de wereld te zetten. Ben het hierover nog steeds met mezelf eens, gelukkig maar.
Berdien. De associatie zwagerschap en het bestuderen van een plantenfamilie met een gedachte daaraan, vind ik nogal vergezocht.
Sinds ze zeker weet dat ze geen kinderen zal gaan krijgen is ze zich gaan verdiepen in van alles wat daar niet mee samenhangt.
Niet zo’n fraaie en nogal inactieve zin, met twee keer gaan. Sinds ze zeker weet dat ze geen kinderen kan krijgen, verdiept ze zich in van alles wat daar niet mee samenhangt.
Misschien ben ik wel het vreemde kind nu. Het is niet een ieder gegeven om zich voort te planten. Hoewel ik wel denk, dat dit best een natuurlijk gegeven is.
Daarom heb ik best moeite met dat er zo gemakkelijk gezegd wordt: ‘We nemen kinderen of we nemen geen kinderen.’
Berdien, Lisette: mooie open reacties.
Ik ben het eens met Levja.