‘Dan pieker ik me suf hè, en loop naar de keuken om die rottige gedachten uit mijn kop te krijgen.’
Aan de muur hangt een foto van een vrouw die ook niet al te vrolijk kijkt.
‘Die kan weg, ik kijk er toch nooit naar. Maar dan houd je een gele vlek over.’
Zijn pokdalige gezicht lijkt op een rotstekening met lijnen van verloren tijd en vergankelijkheid.
‘Maar als ik in de keuken ben, weet ik niet meer wat ik daar kom doen. Als ik daarna weer in de kamer terugkom, ben ik vergeten waaraan ik zo-even dacht. Allemaal zinloos. Daar ga ik dan weer over piekeren hè.’
‘Dan heeft het toch geholpen?’
‘Daar had ik nog niet aan gedacht.’
« Volg de gids: Hotel L’escaut
Veelzeggend »
« Volg de gids: Hotel L’escaut Veelzeggend »
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Denkpatronen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Volg de gids: Hotel L’escaut Veelzeggend »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Aandoenlijk verhaaltje3.
Piekeren, mooi woord. Leest prima weg, Han. Grt.
Met een lichtpuntje aan het einde van het verhaal, mooi Han
Luc en Alice, hartelijk dank.