Sinds het mij in de greep kreeg ben ik manipulatief, dwingend en egoïstisch. Werd ik afgedankt en ben ik sindsdien liever alleen.
Op een goede dag voel ik mij de koning te rijk en is er geen mens die mij kan stoppen. Op slechte dagen kan ik niet genieten van mijn zonden die ik evenwel dwangmatig uitvoer. Opdat ik, misschien, één moment, één enkele seconde, toch nog die ‘rush’ mag beleven.
Het moment dat ’t trekje, snuifje, de jackpot of die ene slok mijn ziel doet sidderen en alle dopamines, die mijn zenuwstelsel rijk is, in één keer tot mij laat komen. Kon het maar dagelijks, altijd; nooit meer stoppen.
Welkom in mijn leven. Ik lijd aan de ziekte verslaving.
Een warm welkome … dat na verloop van tijd uitblust en om nieuwe hitte vraagt. Ach … konden we die hersenen toch eens sudderen … gewoon aangenaam … heel langzaam opzetten … op een wat lager vuurtje … liefst permanent … maar dan komt al snel gewenning … en wordt het saai … toch?
Ik had al gehoopt om iets van jou te mogen lezen. Het spoort wel degelijk. Ben zelf geen kenner al weet ik er wel wat van. Hoop dat het goed met je gaat. Grt.
Wat een hartverwarmende reactie. Omdat toeval niet bestaat ben ik juist deze week weer eens op 120w. Goed om te zien dat o.a. jij er nog steeds bent.
Het gaat prima met mij, ups en downs, zoals het leven nu eenmaal is…
Bedankt voor je reactie, Mien. Persoonlijk kan het voor mij niet saai genoeg zijn… maar ik weet dat dat op lange termijn, inderdaad, die gemoederen niet sust.
Louisa, je eerlijke verhaal is prijzenswaardig.
Thnx. Het is helaas nog steeds zo dat uitkomen voor een psychische aandoening prijzenswaardig is. Maar ik heb me erbij neergelegd.
@Louisa: sterkte!