Een verslagen verslaving, dacht ik. Niet langer was ik gebiologeerd door die groene vinkjes op de verpakking. Zo sterk waren mijn gedachten. Bij mijn sla at ik geen slavinken meer. Geen laffe vegetarische vervangers uit het schap waar op nog geen meter afstand de echte liggen.
Ik had mijn vrijheid terug. In de lockdown veilig thuis, meedoen met de meute en je eten gewoon laten bezorgen. Duur? Ja, maar geld hebben we zat. Inflatie? Ach, wat van werkelijke waarde is devalueert niet: ik ben sterk!
Die booster sluit mij op in de kroeg, in een donkere bioscoop, op vertoon van… een groen vinkje. Als een blinde vink ben ik erin getrapt. Of je wilt of niet, ze maken je afhankelijk.
« Mijn beste vriend
Spaanse Sjonnie »
« Mijn beste vriend Spaanse Sjonnie »
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Groene slavinkverslaving
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Mijn beste vriend Spaanse Sjonnie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Recente reacties