In de keuken weet ik de weg. Mijn improvisatietalent blijkt ongekend. Ik combineer producten en smaken tot ware festiviteiten voor smaakpapillen. Geen hoogstaand gedoe, al vind ik het wel leuk om eens flink uit te pakken. Gewone dagelijkse kost zoals iedereen dat gewend is, maar bereid met aandacht. Daar zit het verschil.
Koken met mogelijk verse ingrediënten en vooral zonder toevoegingen. Geen zout, geen kant-en-klare pakjes of sausjes. Waar menig ander geïnvesteerd heeft in een complete keukenopstelling koester ik het materiaal waarmee gekookt wordt. Kwaliteitspannen, keihard staal. Een complete set ter waarde van een mooie e-bike. Het lijkt waanzin, echter die pannen gebruik ik mijn hele leven. Genieten, met een gedekte tafel voorzien van mooi geselecteerd servies en dito bestek.
« Melkgeld
Het verhaal bestaat al »
« Melkgeld Het verhaal bestaat al »
Eten & drinken, Liefde, Maatschappij, Mensen
Deutsche gründlichkeit
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Melkgeld Het verhaal bestaat al »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een chique keuken voegt niets toe; een kookeiland is vooral om bezoek te imponeren. Goed materiaal is inderdaad essentieel.
bereidt – bereid (is hier een voltooid deelwoord)
Ewald, dank je wel. Ik herinner me nog een reclame waarbij uitvoerig een keuken wordt bewondert en dan de vraag gesteld wordt; pizzaatje halen?
Luc. Gereedschap, materiaal is belangrijker.
kant en klare – kant-en-klare
E-bike – e-bike
Grundlichkeit schrijf je volgens mij met een umlaut: Gründlichkeit.
Helemaal met je eens dat goede pannen belangrijk zijn in de keuken.
Ook ben ik zeer gecharmeerd van een mooi gedekte tafel.
Graag doe ik een suggestie. Deze zin vind ik wat afstandelijk: ‘Het lijkt waanzin, echter mijn pannen gebruik ik het hele leven.’ Ik zou eerder schrijven: die pannen gebruik ik mijn hele leven. Vooral omdat dit stukje jouw belevenis is.
Dit weekend dacht ik: laat ik eens een zakje kerriesaus kopen. Brrrrr, wat vies. Eens maar nooit weer.
Han, wederom dank voor je goede suggesties. Grt
Levja, met gewoon gereedschap heb ik helemaal niets, ik heb nog geen boormachine, maar in de keuken ben ik goed voorzien. Ik stel ook hoge eisen aan een matras. Een zakje kerriesaus, alleen de gedachte al…ik zal je suggestie serieus overwegen. Grt.
Levja, ja…beter. Thx.
Altijd mooi om te lezen dat iemand van koken houdt en van ‘echt’ koken om precies te zijn.
Een goeie knoflookpers is ook belangrijk. Klinkt vreemd, maar de meeste zijn vreselijk in gebruik.
Menno, een liefhebber gebruikt géén knoflookpers. Een mogelijk goed exemplaar is er een van Kela. Zie bol.com. Grt.
Een 120w waar de warmte van afstraalt.
Ik kan ook genieten van koken met tijd en aandacht, en het smaakt daar dan ook naar. Het is leuk om anders dan anders te koken en verrassend genoeg hoeft dat lang niet altijd ingewikkeld te zijn.
Luc, dat ben ik volledig met je eens: een knoflookpers hoort niet in een keuken thuis; geen chef-kok zul je het ooit zien gebruiken. Een teentje plet je met het koksmes, om het makkelijk te ontvellen, en daarna snijd je het met datzelfde mes zo fijn of grof als gewenst.
Alice, dank voor je reactie. Leuk! Grt
Ewald, precies zoals je het zelf omschreven hebt. Pletten en snijden. Grt.