‘Maar Jaap, het is toch zonde van de tijd die jullie samen nog zouden kunnen hebben?’
‘Zie je dit horloge?’
‘Ja. Mooi.’
‘Geen spoortje van oxidatie. Het heeft met vader de oorlog doorstaan en later beloofde hij het aan mij. En toen kwam een week na zijn begrafenis mijn broer: “Ik wil dat je het verkoopt en dat we de opbrengst delen.” Maar daar ging het mij niet om: de waarde draag ik met mij mee.’
‘Ik kan je broers mening toch wel…’
‘Hij gaf niets om vader.’
‘Het is al zo lang geleden, Jaap.’
‘Ik heb het geprobeerd…Tijd heelt niet alle wonden. Er is niets wat een vastgeroeste ziel losmaakt – is het al zo laat? Ik moet naar huis.’
« Utopie
Lichtje »
« Utopie Lichtje »
Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Vastgeroeste ziel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
26 reacties
Reageren
« Utopie Lichtje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi Han. eker ook je slot.
eker, is zeker.
Levja, dank je wel.
Hartelijk gefeliciteerd, Han!
Luc, hartelijk dank!
Treffend en ja, voor mij triest, hoe 120W een vastgeroeste ziel is geworden.
Wie wil zo weekwinnaar worden?
Levja, armoede is hier troef geworden. En de themawoorden vind ik ook niet echt gelukkig gekozen de laatste tijd.
Helemaal met je eens, Han.
Als samensteller van de themawoorden haak ik hier even op in.
Vorig jaar is er op 6 september een (zoom-)ledenvergadering geweest. De oproep daartoe stond twee maanden lang op deze website. Levja heeft zelfs een persoonlijke uitnodiging van Frank ontvangen. Noch Han, noch Levja heb ik daar gezien. Makkelijk om nu kritiek te leveren.
Op de vraag van Frank wie de themawoorden wilde samenstellen, was ik degene die zich daarvoor opgaf.
De themawoorden ontstijgen dit jaar inderdaad het basisschoolniveau.
Overigens, ik ken mensen voor wie woorden als ‘capricieus’ wel degelijk tot de dagelijkse vocubalaire hoort.
Houd je gewoon aan de betekenis en je hoeft je niet krampachtig in allerlei bochten te wringen.
Ewald, ik heb Frank ook persoonlijk geantwoord dat ik het zo alles mosterd na de maaltijd vond. Ik ben geen voorstander van negatieve kritiek, zelfs als ik daartoe soms zeer geneigd ben door zekere reacties. Dit alleen al: ‘De themawoorden ontstijgen dit jaar inderdaad het basisschoolniveau.’
Mijn moeder heeft nauwelijks onderwijs kunnen volgen, allereerst doordat haar moeder ziek werd voordat de ellendige Tweede Wereldoorlog begon. Haar ouders stierven al aan het begin. Wees in een oorlog die zo mensonwaardig was.
Zeker voor Joden. Mijn moeder had een ongekende woordkennis en vulde met het grootse gemak het NRC cryptogram in. In jouw samenstelling voel ik zo het miskennen van het themawoord. Als er iemand daarin krampachtig is geweest?
Jij dus!
Ewald, ik ga jou mijn niveau niet uitleggen, want dan zou ik mij verdedigen tegen jouw kakkineuze uitspraak en houding. Dat hoef ik namelijk niet.
Een apart of duur woord is overigens af en toe niet verkeerd. En kritiek heb ik meermaals geuit. Niets mee gedaan. Woorden als capricieus zijn gewoon ‘gevonden’ of ‘gezochte’ woorden en worden niet dagelijks gebruikt. Maar probeer gerust weer je megalomane gelijk te halen.
Levja, wat haal je er een hoop bij dat er niets mee te maken heeft. Mijn opmerking ‘De themawoorden ontstijgen dit jaar inderdaad het basisschoolniveau,’ druipt van de ironie, een stijlvorm die dikwijls niet wordt herkend of begrepen. Juist omdat zowel Han als jij hoogopgeleid zijn, kwam ik tot deze uitspraak.
Ik moest denken aan mijn ervaringen tijdens mijn werkzame leven. Vooral de mensen die op vergaderingen hun mond niet opentrokken of zelfs schitterden door afwezigheid, leverden achteraf de meeste kritiek op genomen besluiten.
Han, zie mijn antwoord aan Levja.
Mag ik dan opmerken dat ik je reactie een hoop lulkoek vind?
Dat mag je zeker opmerken, Levja. Vrijheid van meningsuiting wordt dat genoemd.
Ewald. Voor deze druipende ironie heb ik geen doekje nodig. KLetskoek.
Han en Levja, een slotopmerking van mijn kant: jullie manier van discussieren is de mijne niet.
Zijn we het op zekere manier toch met elkaar eens, Ewald 🙂
Jouw manier is de mijne ook nooit geweest.
Ewald. ‘Capricieus’ vind ik persoonlijk een zeer fraai woord. Zelf zie ik niet in waarom themawoorden alledaags zouden moeten zijn. Geniet van een woord als ‘capricieus’ zou ik de 120w-schrijvers willen zeggen. Het woord is waarschijnlijk via het Frans in het Nederlands is beland. Als je terugzoekt, kom je bij het Latijn terecht.
Minder fraai vind ik je herhaaldelijk door mij geconstateerde nogal hypocriete houding. Je hebt systematisch de pet van moraalridder opgezet, om vervolgens een uitzondering te maken voor jezelf, door je te bezondigen aan waar je bij anderen kritiek op hebt.
Wanneer ik Latijnse termen gebruikte (die in het Van Dale Woordenboek der NEDERLANDSE taal staan) kwam je met percentages lezers die ik zou benadelen met moeilijke woorden….
Han. Nog gefeliciteerd. Lekker ironisch toch? Dat je de weekprijs wint met een ‘ongelukkig gekozen woord’ waar je mogelijk kromme tenen van krijgt…
Levja. Meesterlijk gevonden, om naar de Tweede Wereldoorlog te verwijzen. Maakt al het andere overbodig…
Cesar. Dank je wel. En dat met die moordende concurrentie.
Cesar, als ik het me goed herinner, was jij degene die ooit voorstelde om niet meer met elkaar in gesprek te gaan.
Ewald. Je doet me denken aan die tragische held Harry Haller, uit de roman ‘De steppewolf’ van Hermann Hesse. Maar het verheugt me te lezen dat je geheugen nog op volle toeren werkt; dat is bij deze dus gecheckt. Ik was inderdaad een van de twee personen die voorstelden niet meer met elkaar in gesprek te gaan. Je kunt deze kleine overtreding mijnerzijds dan ook als eenmalig beschouwen. Sterkte met jezelf.
Beste Cesar, in mijn ogen wordt er te veel te pas en te onpas naar de Tweede Wereldoorlog verwezen. Ik deed dit uit liefde voor mijn moeder en voor mijn Joodse oma die ik helaas niet heb mogen kennen. Mijn moeder was een kunstenares met woorden. Met je eens dat weekwoorden niet alledaags hoeven te zijn. Het is de manier waarop.
Levja. Het klopt wat je zegt en velen van ons hebben het leed van voorgaande generaties meegekregen i.v.m. WO II. Mijn halve familie heeft destijds in het concentratiekamp gezeten, dus dat heb ik niet slechts uit geschiedenisboeken. Waar ik enigszins schertsend (maar stiekem ook bewonderend) naar verwees was de logica van je reactie. Zonder zulke logica was onze aarde al heel lang geleden opgehouden de dagelijkse rondjes om haar as te draaien…