Schrijf mee!
« »

Fictie

Heel jammer

13 januari 2021 | 120w | Willem Olierook | 2 |

‘Nou, dat was het dan,’ zei God tegen zichzelf.
Het keek nog eens naar dat smeulende bolletje, waar Het zo trots op was geweest. Een kunststukje van de bovenste plank (als die er geweest waren). Oké, het had even geduurd voor de chaos een beetje in heelheid was overgegaan, maar tijd speelde geen enkele rol. Die term was trouwens door de mensen bedacht om zich ergens aan vast te kunnen klampen.
Waar was het nu toch misgegaan, vroeg God zich af. Alles was er in overvloed geweest, wel wat jammer dat die aardlingen de oproep tot vermenigvuldigen wel heel serieus hadden genomen.
God zuchtte, stak een zonnetje aan ter nagedachtenis aan ‘moedertje aarde’ en ging zich beraden over iets nieuws.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »