‘Het slachthuis? Onze relatie laten afschieten?’
‘Maar…’
‘Afschieten als een koe? Na 35 jaar. Twee kinderen, drie kleinkinderen en de vierde op komst. Mooi is dat.’
‘Maar …’
‘Niks maar, Jij bent de koe. En je wilt al jaren niet meer dat ik je laat loeien, nou die vent uit de Alkemadedreef wel zeker.’
‘Niet! maar luister…’
‘Niks maar luister. Weet je dat ik buurvrouw Bep laat loeien, al bijna vier jaar. Jij denkt, dat ik naar mijn hardloopclub ga. Nou, ik ga naar Beppie. En die loeit een stuk sneller. Bep maakt mij ook een stuk stieriger.’
‘Maar luister toch…’
‘Wat, maar luister toch?’
‘Ik zei Arbitrage proberen, niet Abattoir.’
‘Je wilt het nog een keer proberen?’
‘Nu niet meer.’
« Levensarbitrage – vader en zoon
Kassa aan de postbus »
« Levensarbitrage – vader en zoon Kassa aan de postbus »
Fictie, Liefde, Mensen
Beetje hardhorend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Menno of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Levensarbitrage – vader en zoon Kassa aan de postbus »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ge-wel-dig Menno!
Dank je Willem.