Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen, Natuur

Schattenjacht

11 juni 2020 | 120w | Hekate | 2 |

Ik mag Femke niet uit het oog verliezen, dacht Sien, struikelend door het bos. Niet alleen omdat ik stoer wil overkomen, maar ook omdat ik alleen de terugweg nooit vind. Gelukkig staken het geel en blauw van haar schooluniform af tegen de groen- en bruintinten van het bos, net als haar witblonde haren.
Eindelijk stopte Femke. Ze keek over haar schouder. “Kom je?” Toen dook ze een struik in.
Sien volgde haar. Tante gaat boos zijn, dacht ze. Mijn uniform is vies en gescheurd. Maar dit was te spannend om stil te staan bij de gevolgen. Ze keek naar de houten kist die Femke uit de struik tevoorschijn toverde.
“EĆ©n ding ontbreekt,” zei haar vriendin en wees naar het sleutelgat.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »