Schrijf mee!
« »

Fictie

Narrenpraat

28 april 2020 | 120w | Willem Olierook | 3 |

Mijn vorst is geen onverdienstelijk amateurkunstschilder. Waarschijnlijk heeft hij deze gave van zijn moeder, die zelfs enige faam heeft verworven met enkele stukken, die zij weliswaar niet verkocht, maar die toch via vriendinnen, zo wordt vermoed, de kunsthandel haalden.

De koning zelf heeft zich wel eens laten ontvallen dat het ter hand nemen van het penseel altijd een lichte siddering van verwachting en tegelijk een gevoel van pure wanhoop bij hem teweegbrengt.

Desgevraagd vertrouwde hij mij toe te weten nooit een meesterwerk te zullen maken, maar dat anderzijds er altijd de hoop gloort dat hij ditmaal (weer) zichzelf zal overtreffen. En dat hij, hij alleen, dat bepaalt en dat niets en niemand daar verder iets over in te brengen heeft.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »