Wanneer Freek de deur opent, vliegt Cecile hem meteen om de hals.
‘Mag ik eerst mijn jas even uitdoen?’
Met één hand is hij al bezig zich uit de jas te werken, terwijl zijn vrouw hem vanachter vastpakt en zich tegen hem aandrukt.
‘Cecile, ik heb de hele dag gewerkt, wat is dit voor een gekkigheid? Een man heeft zijn welverdiende rust nodig.’
‘Huidhonger! Ik lijd aan huidhonger, heb ik net gehoord. Geef me eens een lekkere, stevige knuffel.’
Weer hangt ze bij Freek om de nek. Hij laat zich kussen, maar heeft er al snel genoeg van.
‘Allemaal heel aardig dat nieuwerwetse gedoe, maar is het eten al klaar? Ik lijd namelijk ook en wel aan de aloude buikhonger.’
« De heer Vreeswijk en de knuffelhonger
A quasi-kwaad »
« De heer Vreeswijk en de knuffelhonger A quasi-kwaad »
Familie, Liefde, Mensen
Etenstijd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Annette Akkerman of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« De heer Vreeswijk en de knuffelhonger A quasi-kwaad »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk, Annette. Zolang een man op veroveringsjacht is, denkt hij aan niets anders dan fysiek contact. Is de buit eenmaal binnen, moet hij er vaak niets meer van weten.
@Annette. Is het geen gevalletje van ovulatie, misschien? Grt.
@Ewald en @Luc Herkenbaar voor de heren?
@Annette. Kan me herinneren ooit een verhaal gelezen te hebben waarin een vrouw zich zo gedroeg. Liep niet goed af trouwens. Grt.