Als ik de badhanddoeken in de wasmand heb gegooid, loop ik door naar de slaapkamer alwaar ik vanochtend, een waarschijnlijk voor menigeen jaloersmakend avontuur beleefd heb. Geen doorsnee gewaarwording maar écht bijzonder. Voor haar, voor mij. Op een of andere manier klopt het allemaal, op één enkel klein futiliteitje na. Haar echtgenoot weet hoogstwaarschijnlijk niets van ons amoureuze samenzijn en ik heb er zelf geen enkele moeite mee. Ook ik leef waarschijnlijk slechts één keer.
De reden van ons avontuur is duidelijk. Het is pure lust dat ons verbindt, iets wat er bij haar thuis waarschijnlijk niet (meer) is.
Als ik het laken verschoond heb valt mijn oog op het nachtkastje. Liever gezegd, op dat wat erop ligt. Haar horloge.
« Vijf voor twaalf
Cyclische tijdsboog »
« Vijf voor twaalf Cyclische tijdsboog »
Fictie
De was doen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Vijf voor twaalf Cyclische tijdsboog »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mmm…kennelijk zijn er meer liefhebbers hier….
Zo te lezen heb je genoten van de ochtend en je hebt geluk dat ze haar horloge is vergeten, zo zie je haar tenminste weer en hopelijk beleef je nog zo’n geweldige ochtend…
( tikkeltje jaloers ? )
Ohoh!! 🙂
Achterop een inscriptie: ‘voor altijd trouw, jouw Fred’
Doet het je dan nog niets? 😉
@Sandra. Natuurlijk zijn er volop liefhebbers, ook hier, maar die durven het hoofd niet boven het maaiveld te steken. En ja, ik zie haar zeker nog eens terug. Grt
@Valerie, ik heb gekeken maar er stond niets op. Dus ook geen Fred. Altijd trouw, de mooiste van alle illusies! Grt.
Ow ja, vandaag het horloge teruggebracht, daarom was ik wat later hier….Grt