Schrijf mee!
« »

Fictie

De koning, de nar (even niet) en het penseel

17 september 2020 | 120w | Willem Olierook | 1 |

In Ć©Ć©n ding was de koning ouderwets te noemen. Hij vertikte het om zich te laten fotograferen voor een statieportret. Alleen een vakkundig gemaakt schilderij kon volgens hem niet alleen het uiterlijk, maar ook het innerlijk zichtbaar maken.
De huidige hofschilder, gezegend met de passende naam Julius Vernis, bezat de kwaliteiten om zijn vorst zo te portretteren dat vrijwel iedereen die het bekeek lichtelijk van streek geraakte.
Julius bezat een penseelvoering die meer met toveren dan met schilderen te maken had. Zoals hij ogen op het doek bracht, ogen die je aankeken met een liefde en mildheid, die in het fysieke gezicht toch echt iets minder zacht straalden, was maar aan weinigen gegeven. De kunstenaar kon er goed van leven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »