Ken je die met zijn middenvinger omhoog? De ganse dag roerloos en glimlachend met de middenvinger in de lucht, of die ene die zijn broek afsteekt, blote kont gericht naar de wereld.
Onbeweeglijk reactie uitlokkend, staat hij in de tuin.
Beetje vervaald, paar kantjes af, stukjes die niet meer te lijmen zijn, hoort er allemaal bij.
Soms, heel af en toe verdwijnt hij met de noorderzon.
Waarheen? Verscholen in het bos, waar kabouters nog hiphoppen, armen en benen in de lucht gooien en plezier hebben. Daarna tot rust moeten komen, matje uitrollen en even een yoga-momentje inlassen.
Gezicht in de plooi, de ledematen in de juiste positie. Bewust worden van…
Vervolgens gaan zij gemoedelijk terug naar hun “lichtheid van bestaan”.
« Lost (63)
Namasté »
« Lost (63) Namasté »
Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Milan de tuinkabouter
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van tiny of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Lost (63) Namasté »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties