Oude kranten bracht ik naar school. Voor het goede doel en het hoorde bij mijn cultuur. Mijn moeder bracht kranten naar de visboer, vlak bij de christelijke kerk. Op de toonbank stond een potje: ‘Voor het schoonmaken’. Haring schoonmaken heet ‘snijden’ en is een oer-Hollands vak apart.
Opeens was haring in een krant vies: het moest in plastic – ik heb nog nooit een haring met ‘De Telgraaf’ op zijn rug gedrukt gezien.
Nieuwe haring heeft geen kop meer in de winkel: abstract, geen boerenpetje, tulband of hoofddoekje, dus ik moet maar aannemen dat het een echte Hollandse Nieuwe is.
Duurzaam duurt te lang, ik eet ‘m lekker op. Er wordt zoveel gezegd. Sommigen beweren zelfs dat haringen steken onder water.
« Postzegel rechtsboven
De ringen van Saturnus »
« Postzegel rechtsboven De ringen van Saturnus »
Column, Cultuur, Maatschappij, Mensen
(H)eerlijke Hollandse Nieuwe Haring
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
23 reacties
Reageren
« Postzegel rechtsboven De ringen van Saturnus »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Ik krijg meteen trek erin als ik je stukje lees. Gisteren was ‘de nieuwe’ verkrijgbaar maar bij de visboer stond er een rij tot buiten.
Over goede doelen gesproken: wij spaarden in 1964/1965 aluminium melkflesdoppen voor Afrika. Toch is dat continent er nooit helemaal bovenop gekomen.
@Ewald. Ze zijn heerlijk! Net weer eentje gehaald. Het lekkerste is nog zelf schoonmaken.
Wij hadden ook altijd van die goede doelen. Het is beter dan niets, maar vaak een druppel op een gloeiende plaat, helaas.
@Han. Niets te veel gezegd. De rij wachtenden voor mij toch maar getrotseerd; inderdaad heerlijk én het traditionele korenwijntje van de visboer erbij.
@Ewald. Dan is het leven waard om geleefd te worden!
@Han. Domweg gelukkig in … Bos en Lommer.
@Ewald. Geluk is met de dommen, zeg ik maar in deze context.
Han: mijn wekelijkse haring is altijd lekker, maar haalt het niet bij die ene keer in Scheveningen, die nieuwe was boterzacht en om te huilen zo lekker.
@Berdien. Vooral de ontdooitechniek en daarna het snijden zijn van belang. Ik houd meer van een stevige haring.
@Han. Destijds over het hoofd gezien: boeren petje – boerenpetje
@Ewald. Ik heb toen ernaar gezocht, weet ik nog goed. Zowel Van Dale als Het Groene Boekje schijnen boerenpet aan elkaar niet te kennen.
@Ewald. Schijnen moet zijn schijnt.
@Han. Er zijn regels voor samengestelde woorden. soldaten helm zou onzin zijn, net als bivak muts of indianen tooi. Je schrijft ook boerenschuur, boerenbruiloft et cetera. Dus ook boerenpetje.
https://onzetaal.nl/taaladvies/samenstelling
@Ewald. Ik ken de regels. Toch heb ik geen eenduidige schrijfwijze kunnen vinden.
@Han. Net mijn Van Dale erbij gepakt. Achtste druk, tiende oplage. Boerenpet staat er wel degelijk in. Niet om per se mijn gelijk te halen, maar omdat boeren petje naar mijn gevoel tegen iedere logica indruist.
@Ewald. Misschien komt het omdat Van Dale online en Het Groene Boekje niet alles vermelden. Ik had trouwens eerst boerenpetje staan. Maar: petje af!
@Han. Petje af hoeft niet hoor. Dat geeft zo’n gedoe. Moet ik hier voortaan ook met een pet op gaan zitten.
@Ewald. Gaat je toupetje dan ook af?
@Han. Pas op hoor. Er zijn grenzen.
@Ewald. Ja, haargrenzen!
@Han. Ik ben beter bekend met haar grenzen.
@Ewald. Die zul je ook wel overschrijden.
@Han. Dit neigt naar smaad …
@Ewald. Dan is het dus wel waar. Anders zou het laster zijn.