Ieder zijn meug, maar nooit heb ik begrepen wat er leuk was aan de padvinderij. Mijn aversie tegen uniformen speelt zeker een rol. In het groen geklede jochies en een enge, in korte broek gestoken akela.
Ik mocht niet alleen op de sportvelden komen, want daar waren kinderlokkers. Nu wil ik niet zeggen dat die akela’s dat waren, maar als ik toch stiekem op die sportvelden kwam, keek ik wel of er niet een akela in de buurt was.
De ‘padflikkers’ uit de straat – en zij scholden ons ook weer uit – lieten zien wat ze nu weer hadden geleerd: de mastworp. Ik was allang blij als mijn veter niet in de knoop zat.
‘s Middags voetbalden we weer met elkaar.
« Stoomboot
Driedubbele superheld »
« Stoomboot Driedubbele superheld »
Cultuur, Maatschappij, Mensen
Groen en andere kleuren
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Stoomboot Driedubbele superheld »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Het verbaast me niets, je aversie tegen uniformen. Ik vond padvinderij vroeger ook een verschijnsel om met argusogen te bekijken, maar tegelijkertijd was ik er ook wel nieuwsgierig naar. Je term ‘padflikkers’ doet me denken aan een klasgenoot. Ze hadden thuis net genoeg geld voor een vaste plaats op de tribune van FC Utrecht. In de huiskamer hadden ze geloof ik nog wel een televisie voor overig vermaak. Die knaap had het vaak over de ‘padflikkerij.’ Echter niet uit een gezond wantrouwen, maar uit pure jaloezie. Dat zag je aan zijn verbeten gezicht iedere keer als hij die term gebruikte. Ik hoop voor hem dat hij het materieel beter heeft nu en dat zijn eventuele zoons desnoods ‘padflikkers’ zijn.
@Cesar. Jochies maakten ruzie, scholden elkaar uit en speelden toch met elkaar. Daar gaat het mij eigenlijk om in dit stukje.
Volwassenen maken ook ruzie. Elkaar uitschelden doen ze ook. Met elkaar spelen is er daarna niet meer bij. Lang leve de jochies (en de meiden natuurlijk).
@Han. Dat had ik inderdaad zo begrepen, getuige het slot van je stukje. De door jou gebruikte term riep bij mij echter weer scènes van vroeger op. Door dat in mijn korte reactie te verwerken, hoopte ik een miniatuur raamvertelling te creëren. Wel besef ik dat zo’n schot van mij geheel naast het doel kan belanden, aangezien zowel teksten als reacties aan interpretatie onderhevig zijn.
@Cesar. Dat is duidelijk, hoor. Een mooie schets van jouw kant.