Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Gezien

9 september 2019 | 120w | Hadeke | 7 |

De broodjeszaak is overvol. Ik wacht op mijn bestelling. Ze zijn me vergeten, maar ik zeg er niets van. Het heeft geen zin. Ik had hier niet moeten zijn. Hier niet en niet in dit leven. Weinig mensen hebben me door. Die gedogen me. Bij de anderen is het een kwestie van tijd, dan zullen ook zij weten hoe weinig ik voorstel. Dat hun complimenten en aanmoedigingen onterecht waren. Soms veracht ik ze. Ze zijn zo makkelijk te misleiden.
Ik. Stel. Niks. Voor.
Ik zou moeten verdwijnen. De fout van mijn bestaan moeten repareren.
‘Wat leuk,’ zegt ze schijnbaar vanuit het niets tegen mij, ‘jij hier. Mag ik bij je zitten?’
Ze kijkt me aan, alsof ze me werkelijk ziet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »