‘We dekten door en speelden tussen de linies. Hun hebben de hele tweede eerste helft achter de feiten aangelopen.’
Hij woelt door zijn dampende haar. Glimmende benen van de massageolie. Op zijn arm ontdek ik een niet-getatoeëerd stukje huid.
‘En toen verving ik hem.’
‘Dat was een gouden wissel van je trainer.’
‘Hij heeft natuurlijk minder scorend vermogen als mij.’
‘Zonde van je rode kaart.’
‘Onterecht. Je springt en je gebruikt je armen daarbij. Die nummer 10 drukt geraffineerd zijn neus tegen mijn elleboog aan. De beelden van de VAR vertekenen.
Maar nu moet ik de supporters bedanken voor hun steun. Want wie staan ’s morgens al om vijf uur bij het hotel van de tegenstander vuurwerk af te steken?’
« Paarden en mensen
Ik haat voetbal »
« Paarden en mensen Ik haat voetbal »
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen, Sport
Diepte-interview met een voetballer
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Paarden en mensen Ik haat voetbal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Herkenbaar. Treffend.
@Ewald. Dank je.
“Baldrick, since I’m too tired to hit you, would you be so kind to run yourself into my fist?”
Blackadder momentje…