Tring! 8. 00 uur.
Ik wrijf de nacht uit mijn ogen.
Blijven liggen, opstaan, blijven liggen.
Ik tel het af op mijn pyjamaknopen.
Bij ‘blijven liggen,” blijf ik gelukkig steken.
Oh jee, nee hè!
Mijn bovenbuurvrouw komt, om 10. 00 uur al.
’Even kletsen morgen. Ik zie je nauwelijks meer.’
Mijn benen en armen verstijven.
Afbellen maar? Voel me zo misselijk als een deur.
Zou ze me geloven?
Het wordt opeens pikzwart voor mijn ogen.
Wil ze koffie, thee of een borrel maar meteen.
Had ik het gevraagd dan had ik dàt geweten.
Hoelang zal ze blijven, waarover praten wij.
En wat trek ik in hemelsnaam aan?
Hopelijk blijft ze slechts een uur.
Kan ik daarna weer mijn bed inschuiven.
« Het is geen strijd
Inkijken »
« Het is geen strijd Inkijken »
Communicatie, Mensen
De wekker
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Het is geen strijd Inkijken »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties