Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

De wekker

28 september 2019 | 120w | Gerda zachariasse | 1 |

Tring! 8. 00 uur.
Ik wrijf de nacht uit mijn ogen.
Blijven liggen, opstaan, blijven liggen.
Ik tel het af op mijn pyjamaknopen.
Bij ‘blijven liggen,” blijf ik gelukkig steken.
Oh jee, nee hè!
Mijn bovenbuurvrouw komt, om 10. 00 uur al.
’Even kletsen morgen. Ik zie je nauwelijks meer.’
Mijn benen en armen verstijven.
Afbellen maar? Voel me zo misselijk als een deur.
Zou ze me geloven?
Het wordt opeens pikzwart voor mijn ogen.
Wil ze koffie, thee of een borrel maar meteen.
Had ik het gevraagd dan had ik dàt geweten.
Hoelang zal ze blijven, waarover praten wij.
En wat trek ik in hemelsnaam aan?
Hopelijk blijft ze slechts een uur.
Kan ik daarna weer mijn bed inschuiven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerda zachariasse of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »