Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij

Verstoffen

6 oktober 2018 | 120w | Hadeke | 7 |

Een klein gezelschap gaat langzaam voort.

‘Kinderen?’
‘Nee.’
‘Meneer Janssen?’
‘Nee, drie jaar geleden overleden.’
‘Meneer en mevrouw Gracía da Costa?’
‘Niet te achterhalen. Adres klopt niet en telefoonnummer telt geen tien cijfers.’

Links en rechts van het pad lijken de bomen hun takken in eerbied voor ons neer te buigen.

‘Laatste werkgever?’
‘Failliet gegaan. Tien jaar geleden al.’

Het ruisen van de wind en het knerpen van het grind onder onze voetstappen is het enige dat te horen is. En de wielen natuurlijk, die hun sporen trekken als een uiterste poging om een vorm van herinnering vast te leggen in de aarde.

‘In eenzaamheid gestorven. Alleen wij zullen weer op de gastenlijst staan.’

‘Rust zacht,’ wensen wij hem toe.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »