Ieder mens hecht wel aan privacy. Het vergt enige moed om iets daarvan op te geven. Toch ratelen mijn hersens en print mijn geest veelvuldig.
Maar wat ik weggeef is aan mij. Volgens mijn eigen privacywet die niemand kent anders had hij niet zo geheten.
Mijn geest verlicht niet, maar licht wel op als ik de lezer boei door humor of een andere emotie. In iedere tekst – ook al is het fictie – geef je toch iets van jezelf weg. De persoonlijkste dingen in mijn hart print ik niet. Maar schijn bedriegt, want zijn het juist niet de (ogenschijnlijk) wat oppervlakkige, rond het hart zwevende details die je vertelt niet eerder privé?
Hoe moedig moet een transgender dan wel niet zijn…
« Trein met bestemming Genderen
Seksistisch Nederland »
« Trein met bestemming Genderen Seksistisch Nederland »
Maatschappij, Mensen
Mijn privé-privacywet
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Trein met bestemming Genderen Seksistisch Nederland »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed stukje, Han. Al bestrijd ik wel dat per definitie in ieder fictief verhaaltje iets van jezelf zit. Als schrijver is dat een afweging die je maakt. Vaak vind je leuk om er iets van jezelf in te stoppen, maar je kunt het ook achterwege laten.
@Ewald. Dank je. Ik begrijp je. Iets van jezelf kan ook een mening zijn, of iets onderbewusts; en dat is nu precies wat ik later in het stukje bedoel.
@Han. Dat ben ik met je eens, maar volgens sommigen zit er altijd een autobiografisch element in ieder verhaal en dat bestrijd ik dus.
@Ewald. Ben ik helemaal met je eens. Sterker nog, ik heb meer dan eens kritiek hier gehad met de verkondiging van een mening in een stukje die in feite tegenovergesteld was aan mijn persoonlijke mening. Maakt het ook wel leuk.
@Han. Doen cabaretiers ook vaak, maar in de zaal wordt dat direct begrepen, terwijl dit door lezers vaak verkeerd wordt opgepikt.
@Ewald. Gerenommeerde schrijvers doen hetzelfde. De lezer mag heus wel nadenken.
@Han. Natuurlijk. Maar doen de lezers dit ook? De meeste wel waarschijnlijk, maar iedereen?
@Ewald. Diversiteit maakt het m.i. alleen maar leuker.
Ik geloof ook wel dat in elk stukje dat je schrijft iets van een persoonlijke voetafdruk zit, ook al hoeft dat niet je mening te zijn. Ik denk dat je wel een test kunt doen met een onbekend tekstfragment van een jouw bekende auteur en dat je dan de naam van de auteur kunt noemen. Je hebt wel gelijk dat privacydiscussies veel om uiterlijkheden gaan.
@José. Spelen met een mening doe ik graag en alleen in een tekst, nooit persoonlijk.