‘Je mocht niets van je moeder, Vreeswijk.’
‘Hoe kom je daar nou bij, nicht Alida.’
‘Heb je weleens cowboytje gespeeld?’
‘Ja, met jou toch?’
‘Met vriendjes bedoel ik.’
‘Die waren nogal ruw. Moeder was bang dat ik me zou bezeren.’
‘Ik niet dan, toen je me als squaw vastbond aan die boom? En dat rare liedje…’
‘Liedje, nicht Alida?’
‘“Te laat te laat zei Winnetou, het zaad is al naar binnen toe…”’
‘Daar wil ik niets meer van weten.’
‘Dat touw deed pijn, want ik was me aan het ontwikkelen.’
‘Ontwikkelen…?’
‘Ik kreeg al vroeg borstjes.’
‘Dat hoef ik niet te horen, zullen we over iets anders praten?’
‘Dat zei je moeder ook altijd. Vooral als het over seks ging.’
« De oude cowboy
Iedereen zijn eigen imago »
« De oude cowboy Iedereen zijn eigen imago »
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
De heer Vreeswijk kijkt weg
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« De oude cowboy Iedereen zijn eigen imago »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. ‘Te laat te laat …’ Was de heer Vreeswijk op jonge leeftijd al bekend met de grappen en grollen van de heer Reve? ☺
@Ewald. Kennelijk. Ik ken het van vroeger. Overigens had ik helemaal niets met Winnetou.
@Han. Ik ook niet. Ik had meer met Nsho tshi, de zus van Winnetou. Helaas kwam zij al op jonge leeftijd op brute wijze om het leven.
@Ewald. Mij onbekend.
hoeveel verdringing kan een mens verdragen?