Familie Haastram is op weg en de gemoederen lopen hoog op in de veel te kleine auto. Pa concentreert zich op de weg en ma probeert tevergeefs de kinderen in bedwang te houden. Alle tactieken zijn reeds ingezet en tot overmaat van ramp zijn al de snoepjes op en zijn beide DVD-spelers uitgevallen.
Paniek breekt uit. Het angstzweet parelt op het kale hoofd van pa. Toch niet zo’n goed idee om in de herfstvakantie naar Kaatsheuvel te rijden. En het is nog een takkeneind. Ze zitten pas in Zwolle. Zolang de kinderen de koptelefoon ophouden is er niets aan de hand. Al enkele uren heerst er een ijzige stilte in de auto. Iedereen is in shock. Waar blijft die sprookjesafslag?
Goed beeldend geschreven Mien
@Mien: soms ben ik zo blij om uit de kleine kinderen gegroeid te zijn…
<3 Realistisch verwoord.
By the way: is er iemand die weet hoe het komt dat ik geen reacties onder de andere verhaaltjes kan plaatsen?
@Nele:
Ik zie bij de drie stukjes die na het mijne komen dat de reacties staan uitgeschakeld. Ik vermoed een bug. Even Frank aan zijn jas trekken.
Edit: Ik zie nu ook dat deze reactie van mij, niet verschijnt in de reactielijst. Wellicht ook een bug?
Test
Meer een spookjesafslag 🙂
Wat een herkenbare ellende….en dat voor veel geld..
Leuk gevonden. Ik hoop dat de sprookjesafslag uiteindelijk is gevonden.
Ja, uiteindelijk toch gevonden. Maar in de toekomst gaan ze voortaan naar Ponypark Slagharen. Dichterbij, ook al hebben ze daar geen pony’s. Van tam oost naar wild west zogezegd. 😉