Schrijf mee!
« »

Communicatie, Liefde, Mensen

Nokken

13 januari 2017 | 120w | marielle van der lee | 1 |

‘Ze moet nokken, dat vuile takkewijf. Ik laat me niet in de zeik nemen. Ze besodemiert me gewoon’, dreunt in zijn hoofd. Zijn lichtgrijze shirt plakt door de zweetplekken tegen zijn behaarde borstkas. Hij voelt haar overspel als een ongekende, walgelijke pijn. De waas in zijn hoofd maakt dat hij enkel nog aan deze harde waarheid kan denken, op dit late uur van de dag, wanneer hij in haar tuin staat. De dorre takken van een plant prikken in zijn blote onderbenen. Hij rilt van de kou, maar hij merkt het niet eens. Hij focust zich op de koevoet en plaatst deze met uiterste precisie tussen de deurpost en de deur. Een mes steekt uit zijn kontzak, het maanlicht weerkaatsend.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van marielle van der lee of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »