Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Familie, Mensen, Natuur, Studie & werk

Donderdag de tiende

20 juli 2017 | 120w | Mien | 2 |

Tussen zes planken lig ik hier te dromen, wat vandaag en morgen nog gaat komen. Koud hebben ze me neergelegd, een paar dagen geleden. Niemand die het weet, het werd gewoon verzwegen. De motten, kevers, de wormen en de maaien, ze gaan te keer. Het kietelt verschrikkelijk. Helaas kan ik mijn kont niet draaien.

Niemand die me even bezoekt, behalve Marie van om de hoek, met een boeketje aaronskelken. En vooruit dan, ja de barman van de Gouden Tijger. Uit wroeging. Wat heeft die nog veel geld van mij tegoed. Zelfs tante Leen is mij vergeten. ‘Joh, wat hek die man lang niet gesien!’

Alleen hondje Wim, die ligt dagelijks te janken op mijn graf.
Nikkele Nelis die ooit was.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »