Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen

De laatste klus

14 januari 2017 | 120w | laurajan dijkstra | 0 |

‘Wat wil je nu eigenlijk zeggen?’

‘Jaap, je bent ladderzat. Wil je niet even liggen?’ Haar hart bonkte zowat uit haar borst, ze wist dat ze een risico nam.

Hij streek langs haar wang, lachte zijn tanden bloot. O verdomme, waar was die oetlul van een zoon wanneer ze hem nodig had?

‘Ik hou al van je sinds de middelbare, Fanny.’
‘O, Jaap.’

Hij helde naar voren, duwde zijn tong in haar mond. Ze ging er in mee, tastte achter zich.
Ze haalde een paar keer flink uit. Ze voelde de voldoening door haar aderen stromen. Wat een gribus!

Nu zou ze er echt mee kappen, de stutten trekken. Wat zou haar zoon trots zijn. Hun laatste engel was gemaakt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van laurajan dijkstra of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »