Schrijf mee!
« »

Fictie

Zijn schaduw viel

23 mei 2016 | 120w | franklschrijft | 8 |

De vos hing aan zijn achterpoten zacht wiegend in de deuropening van de schuur. Mijn opa had zojuist met een scherp mes de kop van de romp gescheiden. Ik stond er luid snikkend naast.

‘Hij at onze kippen op, Tim.’

Zijn stem klonk zwaar en warm, maar had vandaag een koud randje. Ik keek tussen de tranen door naar mijn grootvader. De man die vanaf dat moment nooit voor mij meer dezelfde zou zijn. Toen hij zich met het bebloede mes in zijn handen weer naar de vos boog, het beest begon te villen waarna de vacht als een rode, dode mantel om het levenloze dier hing, rende ik het huis in.

Huilend, naar nog dezelfde lieve oma als altijd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van franklschrijft of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »