Johnny kwam het huis binnengestormd. De deur viel met een harde klap dicht. Geschrokken liep Marina de keuken uit.
“Wat is er met jou aan de hand?”
“Ik … Ik zag …”
Johnny was zodanig boos dat hij niet uit zijn woorden kon komen.
“Rustig maar.”
Hij haalde diep adem en begon opnieuw.
“Ik zag Cindy zoenen met Marco.”
“Ja, en?”
“Ja, en? vraag jij dan!”
Marina wachtte rustig af, wat hem nog bozer maakte.
“Die punk met zijn hanenkam stond onze dochter te zoenen en jij vindt dat ok? Ik zal die relatie eens snel in de kiem smoren. Ik ga …”
“Jij gaat niets. Weet je nog dat mijn vader jou ook niks vond en kijk eens hoe gelukkig we zijn …”
« De dag van Kiemer Joustra
Het Pluche van Femke »
« De dag van Kiemer Joustra Het Pluche van Femke »
Communicatie
Vaders
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« De dag van Kiemer Joustra Het Pluche van Femke »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Leuk, Els. Een geschiedenis die zich telkenmale herhaalt.
Knap, hoe je ons steeds meeneemt in deze familie.
Die arme Johnny, vraag me af hoe hij er vroeger trouwens uitzag 😉
Leuk geschreven Els. Het is inderdaad geen goed idee om je met de vriendjes of vriendinnetjes van je kinderen te bemoeien want vaak heeft dat een averechts effect. Maar moeilijk is het wel helaas.
Wat is dat toch met vaders en dochters en vriendjes? 🙂
Bedankt iedereen voor de fijne reacties 🙂
Wim Sonneveld zou zeggen: “Allemaal mee eten”. Haha!