Verhuizen, brrr dat is helemaal niets voor mij. Ik raak mijn vaste ondergrond kwijt voor iets nieuws, dat ook nog eens onbekend is.
Heel moeilijk vind ik dat en de verhuisstress!
Toch moet ik eraan geloven en dan begint het: oude spulletjes wegdoen en nieuwe aanschaffen.
Ik kan geen afscheid van mijn eigendommen nemen. Het is of ik mezelf verlies.
Een vriendin neemt me op sleeptouw, deze keer kasten uitzoeken.
Zij is binnenhuisarchitect, kent mijn stijl en mijn “ikje”, dus daar moet ik wel op vertrouwen.
Vanbinnen hoor ik een heel ander stemmetje: “Nee, nee, nee, ik wil dit absoluut niet!”
We gaan de winkel binnen en daar staat de kast: ‘Totem’ van Pastoe, hij heeft direct mijn hart gestolen!
« In alle eenvoud
Tweemaal bellen »
« In alle eenvoud Tweemaal bellen »
Fictie, Mensen
Mijn mankement
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Marie van Overloon of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
21 reacties
Reageren
« In alle eenvoud Tweemaal bellen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ged het themawoord ingepast. Volgens mij is het brrr (3 x R).
Leuk Ewald dat je er al weer bent.
Nu heb ik daar uitgebreid naar gekeken en het kan volgens mij beide. Ik vind persoonlijk drie maal ‘r’ wat veel, dus heb voor twee gekozen.
Dank voor je compliment!
Marie, ik bedoelde natuurlijk niet Ged maar Goed, maar dat had je waarschijnlijk wel begrepen.
Ik ken brrr alleen met 3 x R maar brr kan ook en betekent hetzelfde 🙂
@ Marie: helder en dus herkenbaar (zeker voor mij) geschreven. Fijn!
Ewald. Heel leuk die speurtocht naar hoe iets geschreven hoort te worden.
Dank je o_verschreef. Fijn dat je mijn tekst kan waarderen!
Je hebt me verkeerd begrepen, Marie. Ik heb nergens naar gezocht. Ik bedoelde: ik zou altijd brrr schrijven en als iemand anders brr of br of brrrrrrrrrrrrrrrr wil schrijven, kan dat ook 🙂 Maar nogmaals; ik ken alleen maar brrr.
“Volgens mij is het brrr”. Om koude rillingen van te krijgen!!!
@Marie. Gevoelig en herkenbaar!
Van binnen moet zijn vanbinnen.
Afscheid nemen van wat of wie dan ook is misschien wel mijn grootste zwakte. Ik voel me helemaal thuis in je stukje.
Anoniem grappig dat je het zegt.
Nou ik ga overstag hoor, samen met Ewald, ik erken mijn meerderen. ik maak er brrr van!
Dank je Han. weer wat geleerd, veranderd!
Levja, afscheid nemen kan eigenlijk niet toch? Ik heb weleens afscheid van een hele lieve vriendin moeten nemen, ik kon het niet en zij gelukkig ook niet, ik ben er nog blij om. Herinner me haar met een blije glimlach!
Heb zo, zo veel sterretjes aan de andere kant helaas @Marie. En nee, neem ik ook geen afscheid van; ook al zie ik ze nooit meer echt.
Ja is het maar net Levja en aan het einde van het jaar mijmer ik daar altijd wat meer over naast de kerstboom!
Marie, hier schrik ik een beetje van. Als er meerderen bestaan, zijn er dus ook minderen. Beslist niet mijn gedachte. Ik geef alleen een mening. Soms voortkomend uit kennis, soms uit gevoel. Soms heb ik gelijk, soms zit ik er volkomen naast.
Ewald niet schrikken hoor, ik bedoelde het als woordgrapje. Ik zie MEER mensen voor brrr gaan. Fijn dat je zo reageert hoor, zeer nadenkend naar de andere mens!
Gelukkig dan maar, Marie. Ik was al bang dat je echt in termen als meerderen (en dus ook minderen) dacht 🙂
Marie, ik moest denken aan een gedicht van Rutger Kopland:
Weggaan
Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.
Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.
Lieve Nel. De tranen komen in de ogen hierbij, wat mooi, precies zoals het voelt vooral de tweede strofe! Kersthartje voor jou Nel!
Dank je wel, Marie. Heel graag gedaan. Ik hoopte al dat het gedicht je zou aanspreken.